Een dag uit de dood van verdomde Lowietje - herneming

Seizoen: 
1975-1976

Wiesje in dit stuk is een portret van Peter Nichols' oudste dochter Abigail, die geestelijk hopeloos is achtergebleven, die niet kan spreken en die constant onder de anti-epileptica zit om toevallen te voorkomen.

De vrouw van Peter Nichols: Abigail was een stralende baby, met beeldige zachte handjes. Ik kan het niet helpen, maar ik blijf mezelf afvragen hoe ze zou geworden zijn als ze normaal geweest was. In het begin moest ik vaak huilen. Ik was zelfs helemaal niet gechokeerd toen Peter me zei dat hij een stuk over haar wilde schrijven. Ik was alleen maar geïntrigeerd wat hij ervan zou maken. Toch was dat deel van ons leven, toen we alleen nog maar Abigail hadden, niet zo triest. Als ik eraan terugdenk was het een warme, gelukkige tijd.

De reacties na de wereldpremière in Glasgow spraken elkaar tegen. Er werd geroepen smakeloos en harteloos, maar eigenlijk alleen door mensen die geen contact of ervaring met gebrekkige kinderen hadden gehad. Anderen droegen Nichols op hun handen en zeiden een helderdenkende pionier en reëel stuk en een frisse wind door de theaterwereld.

Dramatis Personae: 

auteur: Peter Nichols

regisseur: Hein Nackaerts

cast: Gies Paradijs, Terese Ghijsens, Lieve Sempels, Rik Wouters, Linda Naets en Magda Symons

productieleiding: Juliette Nijs
techniek: Nicole Marchal en Hugo Nackaerts
decor: Herman Nackaerts, Robert Bouchet, Maurits Haesevoets en Jos Coeckelberghs
kostuums: Gaby Paradijs
grime: Guy Verdonck
toneelmeester: Miel Devillé

Speeldata: 

7, 8, 9 en 14 november 1975.
De voorstellingen starten steeds om 20u.

Locatie: 
Stadsschouwburg

Actieve leden