Een dag uit de dood van verdomde Lowietje

Seizoen: 
1973-1974

Wiesje in dit stuk is een portret van Peter Nichols' oudste dochter Abigail, die geestelijk hopeloos is achtergebleven, die niet kan spreken en die constant onder de anti-epileptica zit om toevallen te voorkomen.

De vrouw van Peter Nichols: Abigail was een stralende baby, met beeldige zachte handjes. Ik kan het niet helpen, maar ik blijf mezelf afvragen hoe ze zou geworden zijn als ze normaal geweest was. In het begin moest ik vaak huilen. Ik was zelfs helemaal niet gechokeerd toen Peter me zei dat hij een stuk over haar wilde schrijven. Ik was alleen maar geïntrigeerd wat hij ervan zou maken. Toch was dat deel van ons leven, toen we alleen nog maar Abigail hadden, niet zo triest. Als ik eraan terugdenk was het een warme, gelukkige tijd.

De reacties na de wereldpremière in Glasgow spraken elkaar tegen. Er werd geroepen smakeloos en harteloos, maar eigenlijk alleen door mensen die geen contact of ervaring met gebrekkige kinderen hadden gehad. Anderen droegen Nichols op hun handen en zeiden een helderdenkende pionier en reëel stuk en een frisse wind door de theaterwereld.

Dramatis Personae: 

auteur: Peter Nichols
vertaling: Walter Kous

regisseur: Hein Nackaerts
regie-assistentie: Miel Devillé

cast: Gies Paradijs, Terese Ghijsens, Lieve Sempels, Rik Wouters, Lieve Delanoy en Magda Syons

productieleiding: Vic Sempels
techniek: Annemie Le Leu, Rik Wouters en Hugo Nackaerts
decor: Herman Nackaerts en Robert Bouchet
kostuums: Gaby Paradijs
grime: Marianne Dewolf

 

Speeldata: 

24 en 25 januari, 14, 15, 21, 22 en 28 februari en 1 maart 1974
De voorstellingen starten steeds om 20u.

Locatie: 
Teater in M-klein, Minderbroederstraat

Actieve leden